Aşağıdakilerden en
az bir tanesi varsa şeker
hastalığı(Diabetes Mellitus)
teşhisi konulur.
Açlık kan şekeri 126
mg/dl veya üzerinde ise,
Herhangi bir saatte
bakılan kan şekeri 200 mg/dl
veya daha fazla ve
beraberinde çok su içme,
çok idrara çıkma veya
açıklanamayan kilo kaybı
varsa,
75 gr glukoz içerek
yapılan şeker
yüklemesinden iki saat
sonra kan şekeri 200 mg/dl
veya daha fazla ise .
Başlıca iki tip şeker
hastalığı vardır.
Tip 1 Diabetes
Mellitus:
Pankreasta insülin üreten
hücrelerin harap edilmesi
ile ortaya çıkar.
Çoğunlukla vücudumuzun
kendi savunma sistemi
tarafından insülin üreten
hücreler harap edilir.
Bunun neticesinde vücutta
insülin üretilemez.
İnsülin olmadığı için
şeker enerji üretiminde
kullanılamaz. İnsülin
olmadığı sürece kan şekeri
yüksek kalır. Tip 1
diabeti olan hastalarda
pankreastan kana insülin
verilmesini arttıran şeker
düşürücü hapların hiç bir
etkisi olmayacaktır. Tip 1
diyabetin tedavisinde
vücutta eksik olan insülin
hormonunu dışarıdan yerine
koymak gerekir. İnsülin
ağızdan alındığında
mide-barsak sistemimizde
sindirilip etkisiz hale
getirileceğinden ağızdan
verilemez. Ancak cilt
altına enjeksiyonla
verilirse insülin etki
gösterebilir. Günümüzde
kalem, pompa ve çok ince
iğnesi olan şırıngalarla
insülin tedavisi çok
rahatlıkla
uygulanabilmektedir. Tip 1
diyabet genellikle 35 yaş
altında başlar.
Tip 2 Diabetes
Mellitus:
Pankreastan kana yeterince
insülin salgılanamaması
veya üretilen insülinin
vücutta yeterince etki
gösterememesi ile ortaya
çıkar. En sık görülen
diyabet (şeker hastalığı)
tipidir. Genç insanlarda
da görülebilmesine rağmen
genellikle 35-40 yaşından
sonra ortaya çıkar.
Tedavisi genellikle
beslenme alışkanlıklarının
düzeltilmesi, şişman
hastalarda kilo
verilmesinin sağlanması,
düzenli egzersiz ve
ağızdan alınan insülin
salgılanması ve şekerin
kullanımını düzenleyen
ilaçlarla tedavi edilir.
Ancak ilerleyen zaman
içinde bu hastalığın
tedavisi için de insülin
kullanılması gerekebilir.